Persoonlijke verhalen


De blogs gaan over de persoonlijke kant van onze organisatie en onze partners. Maandelijks worden de blogs verzorgd door een van onze landelijke partners. Hiermee ontstaat een reeks van persoonlijke artikelen en meningen die ook de diversiteit weergeven van onze werkwijze en ons mooie werkveld: loopbaanadvies !


donderdag 19 april 2012

Niets menselijks is ons vreemd

Rob van Veenendaal
Loopbaanadviseurs, clienten en opdrachtgevers zijn net als mensen. Mensen communiceren. Met hun mond, verbaal, en non-verbaal via hun expressie en lichaamstaal, schriftelijk, mondeling, telefonisch, via mail, social media. We denken, vooruit en achteruit, we plannen, hebben herinneringen en visie. Dat onderscheidt ons van de dieren en planten. Planten hebben een lichaam. Dieren hebben een lichaam en gevoel. Mensen hebben een lichaam, gevoelens en gedachten. Dat is fijn voor onze ontwikkeling, maar maakt het soms ook ingewikkeld. Van alles komt soms bij ons op. Gedachten, gevoelens, oordelen, meningen, wensen, emoties, e.d.


In de communicatie rondom een loopbaantraject komt dat nog wel eens naar voren. Iedere betrokkene van een loopbaantraject heeft zijn eigen interpretaties en belangen. De opdrachtgever wil continuiteit van de organisatie, de client denkt aan zijn of haar geluk, de arbo-arts neemt met name de gezondheid in het vizier, de advocaat of mediator de juridische verhouding, het UWV heeft procedures en richtlijnen, de casemanager kijkt naar het hele proces, etc.



Als loopbaanadvisieur voer je de gesprekken met de betreffende client en wil een positief resultaat bereiken, gelet op het proces van de client: aangepaste taken, of een andere functie of een nieuwe werkgever waardoor de werknemer weer optimaal kan functioneren. Gedurende een loopbaantraject is er sprake van verslaglegging. Intern doet de adviseur dat om even kort voor zichzelf bij te houden hoe de client en het traject zich ontwikkelt. Extern wordt er vaak verslaglegging verlangd door de werkgever die op de hoogte wil worden gehouden. Deze rapportages zijn weer onderhevig aan allerlei richtlijnen i.v.m. de privacywetgeving. Er mag bij voorkeur niets persoonlijks of medisch in worden vermeld. Niet teveel inhoudelijks, en met name gericht op de procedurele en procesmatige kant van het traject.

Dit krachtenveld en de formele kant van een loopbaantraject maken het naar mijn mening altijd onnodig ingewikkeld. Als loopbaanadviseur en ook als client dien je altijd rekening te houden met allerlei aspecten. Ondanks allerlei goede bedoelingen bemoeien allerlei mensen en instanties zich met de reintegratie en outplacement. Uitgangspunt daarbij is dat men resultaat wil zien. En dat is ook logisch, gezien vanuit de verschillende invalshoeken die er zijn. Maar soms komt dit in de knel met de vertrouwelijke relatie die je hebt met je clienten en met het ontwikkelingsproces van de client.


Mijn ideale en utopische plaatje is om trajecten te doen met clienten waarbij we ons helemaal inhoudelijk kunnen richten op een nieuw toekomstperspectief.  De organisatie draagt in dat geval de client aan mij over als loopbaanadviseur, er blijven geen banden meer bestaan met het bedrijf, er is geen schriftelijke terugkoppeling nodig en wij (client en loopbaanadviseur) richten onze energie volledig op een ander werkleven. Zonder rekening te houden met belangen, resultaten, procedures, richtlijnen van anderen waar nu vaak in loopbaantrajecten ook aandacht en energie aan moet worden geschonken. De client kan zijn verleden sneller achter zich laten en zich sneller vrij en positief ontwikkelen richting de toekomst, hetgeen in het belang van alle betrokken is.


Ik snap natuurlijk wel dat dit lang niet altijd mogelijk en vooralsnog een utopie in loopbaanland is. Alle ontstane regels zijn er juist voor om een loopbaantraject voor alle betrokkenen - werkgevers en werknemers - zo goed mogelijk te laten verlopen.

Een loopbaanadviseur kan niet alleen maar inhoudelijk met de client bezig zijn, maar is steeds meer een spil bij reintegratie, outplacement, loopbaanadvies, herorientatie. De vergelijking met een tuinman die ook tuinarchitect is komt bij me op. De aarde dient goed te zijn, voldoende water aanwezig, onderhouden van de grond, planten van zaadjes, op de juiste plek, schaduw en zon als het nodig is, en praten tegen het gras :).


"Gras groeit niet harder door er aan te trekken"

2 opmerkingen:

  1. Rob,
    Mooi stuk! Regelgeving is enerzijds noodzakelijk om kaders te stellen en duidelijkheid te verschaffen. Anderzijds bedoeld ter bescherming van betrokkenen en daarom vooral een product van angst. Angst die, naar mijn beleving, voor een belangrijk deel voorkomt uit een toenemende claimcultuur. Jammer, vind ik persoonlijk, het zou zoveel prettiger zijn als we wat opener en in meer vertrouwen zouden communiceren. Het zou een boel lucht geven!
    groet, Sabine Alders

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik ervaar het als zodanig op dezelfde wijze Rob, het is constant slalom rijden tussen allelei partijen en waarbij je snel onderuit kunt gaan of je op glad ijs bewegen. Bij mij voorop staat dat ik mezelf wel recht in de ogen moet kunnen kijken bij de uitoefening van mijn functie.Dat maakt steeds meer, dat je woorden of verslagleggingen op een goudschaaltje dient af te wegen om claims voor welke partij dan ook te voorkomen.Het lijkt er zolangzamerhand op dat ""Beperker Schadelast"" onze functie soms beter weergeeft dan die van Loopbaancoach.Maar bij deze claimcultuur en de mogelijk forse claims in financiele zin bij een loonsanctie zal je daar als coach toch enigermate rekening mee moeten houden.Dat gaat inderdaad soms ten koste van de open communicatie, maar daar leer je of mee leven of je neemt er afstand van.

      Verwijderen

U kunt op deze blog reageren via onderstaand reactieformulier. Klik op profiel selecteren, dan op naam/url of anoniem, vervolgens op reactie plaatsen.